Аз ин рӯ, ӯ ӯро ба асои худ гузошт ва ҳеҷ чизи бад рӯй надод. Ҳама гуна мӯъҷизаҳо дар арафаи Соли нав рӯй медиҳанд ва ба ӯ тӯҳфа низ писанд омад - як қуттии пурраи ҷинси олӣ аст! Вай ҳатто баъд аз он дикашро лесид - ҳамчун аломати миннатдорӣ. Албатта, падар ба духтараш танҳо вафлиҳои тару тоза медиҳад!
Марде хонумашро чунон пазмон шуда буд, ки то он даме, ки кончае, ки аз болои синаи маъшуқааш рехта буд, ба вай сиҳат кард.